Over Abel Eisma Glas  
Projecten  
Stedenbouw
WTC -
Talmahuis -
Talma Borgh -
Dammelaan -
Zuidvliet -
DFactory -
Gezondheidszorg
Talma Sionsberg -
Talmahuis (GZ) -
Talma Borgh (GZ) -
HOED -
Dammelaan (GZ) -
Ouderenpsychiatrie -
Parc Spelderholt -
MC Sionsberg III -
Extramurale verpleegunits -
Woningbouw
Talma Borgh (WB) -
Woontoren -
De Held -
Leeuwerikstraat -
Appartementen Grou -
Appartementen Damwoude -
Het Emplacement -
DFactory -
Uitbreiding Talma Borgh -
Utiliteitsbouw
Het Friese Land -
Kantoren Oostergoweg -
ITBB -
HSCG -
Kantoren businesspark -
Oordijk en Partners -
Henny van Duuren -
De Haske Productions -
WTC utilitieitsbouw -
Nijlânstate -
Theater dokkum -
Interieur
Het Friese Land -
Kinderkraamafdeling -
Business School -
Opvang Veenwouden -
't Heechhout -
Overige
Patiogebouw NHL -
SPOS -
HSCG overige -
KPN Vastgoed -
Stoeterij Het Swarte Paert -
Revitalisatie van De Molen -
Nieuwbouw Ambulancepost -
Verenigingsgebouw SOW -
Basisschool Anjewier -
Contact  



Revitalisatie van molenromp en molenaarswoning aan het Zuidvliet 780 te Leeuwarden (voormalig Henny van Duuren pand)
De ”molen” wordt het scharnierpunt tussen de geplande nieuwbouw van vier lagen aan de Franklinstraat (rondweg) en de grond gebonden woningen van drie lagen met kap aan het Zuidvliet.

Het ontwerp bestaat uit de restauratie van de vierkante molenromp uit ± 1685, het is de enige Vlietster molen waar nog een belangrijk restant van bewaard is. Oorspronkelijk werd de molen gebruikt als volmolen  voor de textielindustrie en na 1832 als oliemolen, gecombineerd met een cementmolen. De brede onderbouw, een vierkante ombouw om het eigenlijk achtkantige molen- huis, bevat nog steeds veel muurwerk van baksteen uit de zeventiende eeuw. De molen is vele malen verbouwd, maar de hoofdvorm is oorspronkelijk. Het molenrestant is interessant omdat er ondanks verbouwingen veel oorspronkelijk, uit de zeventiende eeuw daterend, materiaal in te herkennen is. In het ontwerp wordt de bestaande (ook vierzijdig) bovenbouw  vervangen door aluminium puien met zilverachtige geïsoleerde beglazing. Het geheel wordt afgedekt met een piramidedak van koperbeplating. Door toepassing van deze materialen ontstaat er een contrast tussen oud en nieuw (bestaande romp uit ± 1685 versus kap uit 2006).

De achterliggende rudimenten van de molenaarswoning c.q. het pakhuisje, gedateerd eind achttiende eeuw of begin negentiende eeuw, zullen niet herbouwd worden. Op deze plaats komt een eenlaagse bebouwing in ”banaanachtige” vorm.

Uitgangspunt voor het interieur van de molenromp is handhaving van de bestaande houten spanten. Deze acht spanten zijn in een cirkel geplaatst tegen de vier wanden van de onderbouw. De verdiepingen zijn bereikbaar via een centraal in de molenromp geplaatste open ronde trap. Het interieur wordt uitgevoerd in een kantorenlandschap. In totaal wordt er 255 m2 BVO kantoren gerealiseerd.

De ”molen” wordt het scharnierpunt tussen de geplande nieuwbouw van vier lagen aan de Franklinstraat (rondweg) en de grond gebonden woningen van drie lagen met kap aan het Zuidvliet.

Door de revitalisatie van de molenromp aan het Zuidvliet wordt één van de preïndustriële monumenten van Leeuwarden voor de stad behouden.

 Copyright Abel Eisma Glas © 2001- 2010