Bij de conceptvorming heeft dit stedenbouwkundige gegeven een belangrijke rol gespeeld. Vanuit de gemeente werd hoogbouw gesuggereerd. Door het hoogbouwvolume een langgerekte spitse vorm mee te geven is het een bevestiging dan wel voortzetting van de stedenbouwkundige ondergrond geworden.

De plattegronden tellen 4 appartementen per laag van ongeveer 110 m2 netto vloeroppervlak in 3 verschillende varianten. Dit in 7 bouwlagen hoog, dus totaal 28 appartementen. Ieder appartement heeft een balkon van 13 m2.

De commerciële onderbouw is een ander verhaal. Omdat de invulling van de onderbouw een maatschappelijke functie zou krijgen is er voor gekozen een deel van de beschikbare kavel af te snijden en weer terug te geven aan de samenleving. De wand die de grens tussen openbaar en privé vormt is tevens de begeleiding naar de hoofdentree van de appartementen. De openbare gevel volgt de overgang land-water. De ontsluiting vindt ook aan deze zijde plaats.

Het parkeren is ook een nadrukkelijk onderdeel van het ontwerp geworden. Wij wilden een éénduidige oplossing en het moest een voortzetting van de bouwvolumes zijn. Door een kolomvrije overspanning te maken onder de appartementen door ontstond er voldoende ruimte voor het parkeren. Hiervoor moesten de bergingen wel in het commerciële volume worden geschoven.

Om de kolomvrije overspanning mogelijk te maken zonder dat er enorme balken onder de eerste verdiepingsvloer hoefden te komen, fungeren de gevels en woningscheidende wanden van de eerste drie bovenliggende bouwlagen als drager.  Door de 3 ondersteunende kolommen in schijven uit te voeren en ook nog eens in verschillende richtingen te plaatsen, is er ook een antwoord gevonden op het stabiliteitsprobleem.